Kalbinde Çoktan Başlayan Annelik
Bazı mucizeler önce bedende değil, kalpte büyür.
Bugün Anneler Günü…
Belki henüz kollarında tuttuğun bir evladın yok.
Belki bu yol bazen yorucu,
bazen sessiz,
bazen de içinden kimseye anlatamadığın kadar ağır geçiyor.
Ama ben senin kalbindeki
anneliği
görüyorum.
Çünkü annelik sadece doğurmakla başlayan bir şey değil;
bazen yıllarca içinde büyüttüğün
umutla,
sabırla,
sevgiyle
ve hiç vazgeçmeyen o güzel kalple başlar.
Ben inanıyorum ki sen bir gün o hayalini gerçekleştireceksin.
Ve o gün geldiğinde, bir çocuk sadece bir anneye değil;
şefkatin,
merhametin,
sabrın
ve
sevginin en güzel hâline
kavuşacak.
Sen çok iyi bir anne olacaksın BalArısı.
Çünkü daha o gün gelmeden bile,
kalbin bir
anne kalbi
gibi atıyor.
Anneler Günü’n kutlu olsun.
Bugünün sana umut, sabır ve güzel haberlerin habercisi olmasını diliyorum.
Özdemir Erdoğan’ın sesi odanın içine yayılıyor…
Ve ben, yine aynı yerden yanıyorum.
Sanki şarkı her defasında içimde sakladığım o yakıcı duygunun üzerindeki örtüyü kaldırıyor.
Sana söyleyemediğim, ama her görüşümde nefesimi hızlandıran şeyin adını hissettiriyor.
Bana hiçbir şey demene gerek yoktu…
Ben seni, bana hiçbir şey söylemeden sevmiştim.
Benim gönlümü çalan sen değildin;
gönlüm kendi isteğiyle, kendi suçuyla sana aktı.
Ve ben bu suça itiraz bile edemedim.
Sana söyleyemediklerim çoktu;
ama söylememem gerekenler daha fazlaydı.
Sussam içimde kavrulan bir sır,
konuşsam geri dönüşü olmayacak bir itiraf vardı.
Bu yüzden sustum…
Bu site ise…
Özgürce haykıramadığım her kelimenin saklandığı yer olacak.
Gün içinde sana söyleyemediğim cümleler,
bakarken içimden geçirdiğim ama dudaklarıma hiç gelmeyen sözler
burada yaşayacak.
Hiçbir yerde değil,
hiç kimse için değil…
Sadece senin için.
Ve ben…
Ben de biraz senin.
16 Kasım ’25
